ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΟΙΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟ!!!!!!!!

http://www.jibjab.com/sendables/view/ycV4rKXkm4SnkFi1wmHyGVF5

ΒΑΓΓΕΛΗΣ,ΚΩΣΤΑΣ Κ Η ΑΦΕΝΤΙΑ ΜΟΥ(ΣΩΤΗΡΗΣ) ΣΕ ΑΓΡΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.....

ΕΣΕΙΣ ΜΑΘΑΤΕ ΤΙΠΟΤΕ;

Μάθατε τίποτα από τα σκάνδαλα που κυριαρχούν και πνίγουν με την βρώμα τους τη δημόσια ζωή; Μάθατε τίποτε από το ντι βι ντι; Εμείς μάθαμε και «αποκαλύπτουμε» τα παρακάτω:

Πρώτον, ότι η μυρωδιά της εξουσίας είναι η μπόχα. Και αυτή η μπόχα γεννιέται από το Μέγαρο Μαξίμου και τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Όλοι οι δικοί του άνθρωποι, όλοι οι κολλητοί του, όλο το σύστημα εξουσίας που τον περιβάλλει, τον προστατεύει και τον επιβάλει, είναι χωμένο μέχρι το λαιμό σε σκάνδαλα, συναλλαγές, εκβιασμούς.

Δεύτερο, ότι για να πας μπροστά σε αυτή τη ζωή πρέπει να πάρεις πίπα στο αφεντικό. Την επιβίωση δεν θα την κερδίσεις από την αξιοπρέπεια, την αξιοπρέπεια δεν θα τη βρεις με μια έντιμη δουλειά. Πρέπει να σκύψεις, να γλείψεις, να εκβιάσεις, να αγοράσεις ή να πουλήσεις. Άλλωστε τα κοινωνικά και εργασιακά αδιέξοδα είναι τέτοια που σου απομένει ο μονόδρομος της εκπόρνευσης.

Τρίτο, ότι οι πολιτικοί των κομμάτων εξουσίας λειτουργούν σαν τη Μαφία: όταν τους βλέπουν οι τηλεοράσεις είναι «εντιμότατοι», αλλά στην πραγματική ζωή διαμεσολαβούν, συναλλάσσονται, διαπλέκονται με τον χειρότερο τρόπο. Δίνουν λογαριασμό στα πραγματικά τους αφεντικά: στην τηλεόραση και τα κέντρα εξουσίας που τους αναδεικνύουν και τους προβάλουν.

Τέταρτο, ότι όλος ο συρφετός που κυριαρχεί στη δημόσια ζωή είναι χωμένος μέσα στα σκατά: Δημοσιογράφοι, δικηγόροι, βουλευτές, εκδότες, τα μπουμπούκια του ΛΑΟΣ, όλοι οι άνθρωποι του πρωθυπουργού, η ΕΥΠ, ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ, επιχειρηματίες που επιλέγουν πρωθυπουργούς ή ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις.

Πέμπτο, ότι ο μύθος του αδέκαστου, αδιάφθορου, ανέγγιχτου, «ηθικού» Καραμανλή μπορεί να γκρεμίστηκε, αλλά το ΚΚΕ εξακολουθεί την ίδια πολιτική: στο όνομα ότι δεν φταίει ο Καραμανλής, αλλά φταίει συνολικά ο καπιταλισμός, διαφωνεί με το αίτημα να εξεταστεί ο Καραμανλής στη Βουλή μην τυχόν γρατσουνιστεί η εικόνα του. Ζητά πρωτοσέλιδα στον Ριζοσπάστη να βάλουν «ΣΤΟΠ ο πνευματικός κόσμος και οι δημοσιογράφοι στην κατρακύλα». Ζητά με άλλα λόγια να μπει και αυτή η υπόθεση στο αρχείο. Πού και γιατί προσφέρει υπηρεσίες;

Έκτο, μάθαμε ότι αν η δικαιοσύνη εμπλακεί, αυτός είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για να μη μάθουμε ποτέ τίποτε και να μην πληρώσει ποτέ κανένας. Δεν πλήρωσε κανένας για το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, δεν πλήρωσε κανένας για το σκάνδαλο των ομολόγων και τη ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων, δεν πλήρωσε κανένας για τους νεκρούς του Σάμινα ή τους νεκρούς της Ρικομέξ. Το σκάνδαλο των υποκλοπών μπήκε στο αρχείο. Ενώ τα πραγματικά και μεγάλα σκάνδαλα της φτώχειας και της ανεργίας, των μισθών των 300 ευρώ, της ανασφάλιστης εργασίας και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, δεν είναι σκάνδαλα (όπως νομίζαμε), αλλά ο παράδεισος του δικομματισμού…

Έβδομο και τελευταίο: Μάθαμε ότι όλα αυτά που υποψιαζόμασταν δεν είναι σενάρια συνωμοσίας, αλλά η αληθινή πραγματικότητα. Και δεν αποτελεί μια εξαίρεση, κάτι που πήγε στραβά, μια ροζ παρεκτροπή ενός φίλου του Καραμανλή που κατά λάθος ξεσκέπασε τον κουβά. Αποτελεί τον κανόνα. Είναι ο κανόνας μιας κοινωνίας όπου οι ισχυροί αποθρασύνονται, όπου οι πολιτικοί εκβιάζουν και εκβιάζονται, όπου η «αδέκαστη δημοσιογραφία» τα παίρνει κάτω από το τραπέζι, όπου ο λαός κοιτά από την κλειδαρότρυπα ένα παχύδερμο της εξουσίας να εξαργυρώνει την εξουσία του…

Είναι ο κανόνας μιας κοινωνίας που κουμάντο κάνουν τα χρήματα.

Είναι ο κανόνας του νεοφιλελευθερισμού. Δεν είναι σάπια και ανήθικη η μικρή ροζ ιστορία του Ζαχόπουλου ή του Καραμανλή. Είναι σάπιο και ανήθικο το σύστημά τους, είναι σάπιος και ανήθικος ο καπιταλισμός.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ www.aristerasximata.gr

ΑΠΛΑ ΠΑΡΤΕ ΜΑΤΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΤΥΠΟΣ...

http://www.youtube.com/watch?v=bJkODFmjt0Q

ΜΠΟΧΑ...............

Η υπόθεση Ζαχόπουλου μετατρέπεται σε συνολικό πολιτικό – οικονομικό – εκδοτικό σκάνδαλο της ελληνικής άρχουσας τάξης. Η μπόχα από εκβιασμούς, συναλλαγή, διαπλοκή, βρώμικους πολιτικούς και εξίσου βρώμικους επιχειρηματίες είναι αφόρητη. Η μπόχα αυτή όχι απλώς αφορά το Μαξίμου και τον ίδιο τον κ.Καραμανλή, αλλά από εκεί εκπορεύεται, αναπαράγεται, τροφοδοτείται, αλλά και λοξοδρομεί ή και κουκουλώνεται. Η μπόχα όμως αφορά και όλο το σύστημα διακυβέρνησης.

Οι πιθανές και απίθανες καταγγελίες που εκτοξεύονται από κάθε κατεύθυνση και προς κάθε κατεύθυνση, αφορούν τον ίδιο τον πρωθυπουργό και την εμπλοκή στενών – πολύ στενών συνεργατών του. Η ανάμειξη του ονόματος του κ.Κλαδά («αδιάφθορου», επικεφαλής της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων – πρώην ΣΔΟΕ, και προσωπική επιλογή του κ.Καραμανλή) δεν μπορεί να παίρνει την απάντηση «ουδέν σχόλιο» από τον κ.Ρουσόπουλο. Το ίδιο και η φερόμενη μεσολάβηση «νέου βουλευτή» της ΝΔ και «φίλου εκδότη». Δεν μπορούν αυτά τα πράγματα να μην προκαλούν συθέμελα σεισμό στην πολιτική ζωή.

Οι καταγγελίες όμως αγγίζουν και το σύστημα διακυβέρνησης συνολικά. Τη στενή διαπλοκή και το υπόγειο αλισβερίσι μεταξύ της εξουσίας και των Μέσων που «διαμορφώνουν» την κοινή γνώμη. Τη χρησιμοποίηση σκανδάλων για επιχειρηματικές κινήσεις και πολιτικές αναμορφώσεις. Τους εντιμότατους επιχειρηματίες - δημοσιογράφους που εξαγοράζουν, εκβιάζουν, συναλλάσσονται. Τους εντιμότατους πολιτικούς των κομμάτων εξουσίας που λειτουργούν σε συνθήκες μαφίας – νομιμοφροσύνη προς δημόσια κατανάλωση, αλλά στην πραγματικότητα εξυπηρέτηση μεγάλων συμφερόντων. Το ποιόν των ανθρώπων που στελεχώνουν την εξουσία, τους μηχανισμούς και τους παραμηχανισμούς της. Την ολοκληρωτική διαφθορά στα υψηλά κλιμάκια των υπουργείων και των δημόσιων οργανισμών. Την εκπόρνευση (κυριολεκτικά και μεταφορικά) των κοινών θνητών στους χώρους εργασίας, μπροστά στους ισχυρούς, κάτω από την πίεση της ανεργίας, των αδιεξόδων, των στημένων διαγωνισμών. Αυτή είναι η κοινωνία που στήνουν. Δεν πρόκειται για λάθη ή για παρεκτροπές, πρόκειται για καθρέπτη της καρδιάς του συστήματος.

Το σκάνδαλο αφορά την κυβέρνηση, αλλά αφορά και την τάξη πραγμάτων που το κεφάλαιο και ο αστικός πολιτικός κόσμος έχει επιβάλει και υπηρετεί. Η αποκάλυψη και η διαλεύκανση του σκανδάλου δεν μπορεί να γίνει από τους εμπνευστές και τους δημιουργούς του. Ούτε μπορεί να ξεπερνιέται με κλαυθμούς και οδυρμούς για την έλλειψη εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα, τη δημοσιογραφία, τη δικαιοσύνη και τους δημοκρατικούς θεσμούς. Το σύνολο των εξουσιών είναι αξεδιάλυτα διαπλεκόμενο. Και συνοδεύεται από την ένταση της φτώχειας, την εκτίναξη της ακρίβειας, την κυνική προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, το σακάτεμα των λαϊκών και εργασιακών δικαιωμάτων.

Απαιτείται μια άλλη πορεία για τη χώρα και την κοινωνία συνολικά. Ανατρέποντας τον νεοφιλελευθερισμό και το βρώμικο δικομματικό πολιτικό σύστημα. Ξανακερδίζοντας την αξιοπρέπεια αλλά και την επιβίωση. Διεκδικώντας την ανακούφιση του εργαζόμενου λαού, μέσα από τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες που το αριστερό και λαϊκό κίνημα πρέπει να δώσει.